Bazen çocuk soruyu çözer ve doğru cevabı bulur. O an her şey doğru görünür. Çocuk da kendinden emindir. “Bunu biliyorum” hissi oluşur.
Ama birkaç gün sonra aynı tipte bir soruyla karşılaştığında durur.
Bu ilk başta şaşırtıcı gelir. Çünkü çocuk daha önce yapabilmiştir. Ama aslında sorun tam da buradadır.
Çocuk doğruyu bulmuştur ama öğrenmemiştir.
Bu durum çoğu zaman fark edilmez. Çünkü sonuç doğrudur. Doğru sonuç, doğru öğrenme gibi algılanır. Oysa ikisi her zaman aynı değildir.
Bazı çocuklar soruya bakar, çözüm yolunu takip eder ve sonuca ulaşır. Ama neden o yolu kullandığını düşünmez. Süreci anlamadan ilerler. Bu yüzden aynı mantık farklı şekilde karşısına geldiğinde zorlanır.
Bazı çocuklar ise cevabı gördüğünde öğrenmiş gibi hisseder. “Doğru buymuş” der ve geçer. Ama bu bilgi zihinde kalıcı bir yapıya dönüşmez.
Bu durum genelde şu davranışlarla kendini gösterir:
- Aynı tip soruları yapıp farklı olanlarda zorlanmak
- Hata yaptığında nedenini anlamamak
- Doğruyu gördüğünde hızlıca geçmek
- “Biliyorum” hissine rağmen tekrar yapamamak
Bu davranışlar yüzeysel öğrenmenin işaretidir.
Yüzeysel öğrenme, kısa vadede işe yarıyor gibi görünür. Çocuk soruları çözer, ilerler. Ama zamanla bu yapı yetersiz kalır. Çünkü zihin sadece sonucu öğrenmiştir, sistemi değil.
Bu yüzden gelişim bir noktada durur.
Gerçek öğrenme ise farklıdır. Çocuk sadece doğruyu bulmaz. Nasıl bulduğunu anlar. Hangi noktada zorlandığını görür. Hatasını analiz eder.
Bu fark küçük gibi görünür ama etkisi büyüktür.
Çünkü gerçek öğrenme olduğunda çocuk yeni sorularla karşılaştığında durmaz. Uyarlama yapabilir. Farklı yollar deneyebilir.
Bu noktada asıl değişen şey bilgi değil, düşünme biçimidir.
BilsemOnline yaklaşımı bu yüzden sadece doğru-yanlış sonucuna bakmaz. Çocuğun nasıl düşündüğünü analiz eder. Öğrenmenin yüzeyde mi yoksa derinde mi gerçekleştiğini ortaya çıkarır.
Bu sayede çocuk sadece doğruyu bulmaz.
Gerçekten öğrenir.
Ve o noktadan sonra aynı soruyu tekrar çözmek zorunda kalmaz.
Çünkü artık ezberlemez.
Anlar.